Kussen

Huid tegen huid, dat is de liefde. Tot het anders wordt. Minder. Niet meer zo vanzelfsprekend als het was.

Alleen

Zit je daar als man. Eenzaam en ellendig. Natuurlijk helpt de drank. Maar alleen op de korte termijn, helaas.

Signaal

Het teken van liefde en verliefdheid, dat is de roos. Een geluk om te ontvangen. Let op de doorns.

Samen

U denkt: wij zijn voor altijd gelukkig. Denkt degene die naast u staat hetzelfde? Weet u dat heel zeker?

Toekomst

Weet u nog, hoe onbezorgd alles in het begin was? En kijk nou eens. Toch bestaat er ware liefde.

Vertrouwen

U weet niet wie uw nieuwe liefde is. Alles is onbekend. Het enige dat u kunt doen is: vertrouwen

Leiden,    maandag,    23    maart    2015



Les    12:    Jaloers,    wat    nu?

Lieve Liefdescursisten,

Deze lente haat u iedereen. Al die stelletjes op straat. Al die gelukkige mensen. Alles en iedereen eigenlijk. Het is pure jaloezie want u bent alleen en die andere mensen niet. Wat doen zij goed? Maar eerst: jaloezie, wat is dat eigenlijk?

Ja, Liefdescursisten, daarmee zijn we meteen tot de kern van deze Liefdesles gekomen. Dat is wel nodig, denk ik, want anders blijf ik steken in de behandeling van de symptomen. Uw knorrigheid is het symptoom. Uw chagrijn en uw gebrek aan naastenliefde evenzeer. Nog even, en u krijgt van die bittere lijnen in uw gezicht. Dan heeft u weer een reden tot afgunst. Dus, ik ga snijden waar de pijn zit. Het is voor uw eigen bestwil.

In het algemeen heeft jaloezie twee elementen:
1 U meent dat een ander iets heeft dat aan u toebehoort.
2 U voelt zich onzeker.

Deze twee elementen kunnen allerakeligst op elkaar inwerken en elkaar zo versterken. Daar lijdt u onder, en dat is naar. Voorbeeldje? Bij de winkelkassa staat u in de rij achter een stel. U vindt de ene ontzettend lelijk. Toch heeft die de andere. En u bent zeker niet goed genoeg. Weer thuis begrijpt u, dat er iets met u mis moet zijn. Of: na een slechte nacht komt u op straat een ex-Geliefde tegen, die niet alleen is. Snel schiet u een zijsteeg in. Uw hart doet pijn van verdriet en woede en van de angst dat u nooit meer iemand zult vinden.

Dit geldt bij uitstek voor degenen die iemand zoeken maar niemand vinden. Overweegt u eens het volgende. Stel nu eens, dat er liefde genoeg is voor iedereen en dat het een kwestie van tijd is, eer de volgende Geliefde op uw pad komt. Dan is elk gelukkig stel een bewijs dat er een eindeloze voorraad liefde bestaat. Hoe meer bewijzen, hoe fijner. Met die gedachte kunt u zich verheugen over de liefde bij anderen. Tegen uzelf zegt u dan: ”Mooi zo, heden zij, morgen wij.” Ook wanneer u nog niet weet, wie de ander in dat ”wij” is.

Vooral in prille romances kan de jaloezie hard toeslaan. U kent elkaar nog niet zo goed, en dan vult uw angst vanzelf uw onzekerheden in. Daardoor fantaseert u wat uw Geliefde allemaal met een ander doet, en dat wilde u nou juist zo graag beleven. U ziet: de twee elementen werken hier volop. Nu niet dit alles willen gaan bespreken, hoor. Gewoon zelf verwerken. Uw Geliefde kan er niks aan doen, dat u zo bent. En doet u dat toch, dan wordt de zaak alleen maar erger. Wanneer uw Geliefde u elk heel uur een berichtje stuurt, dan ziet u elk half uur groen van jaloezie. Heeft u de Geliefde vastgeketend aan uw bed, dan zult u nog jaloers zijn: ”Volgens mij denk je aan een ander.”

U begrijpt de lijn die ik voorsta, maar ik zal die voor de hardleersen duidelijk formuleren. Het ligt nooit aan de ander. Het ligt altijd aan uzelf. Dat is tegelijkertijd het goede nieuws, want uzelf veranderen is gemakkelijker dan een ander veranderen. Elke dag heeft u nieuwe kansen, is dat niet mooi? Evenzogoed zijn er Cursisten met al vele jaren therapie achter de rug, die zelfhulpboeken lezen tot hun ogen er pijn van doen en die nog altijd alleen zijn. Soms schrijven ze mij met de vraag of er dan echt niemand is, die bij ze past. Wat ik dan terugschrijf, verneemt u volgende week maandag van

Uw Liefdesdocente,

Vilan van de Loo

vorige  lessen:  van  crisis  naar kans


speciaal aanbevolen

Nee, jaloers was ik niet, zei ik tegen J. En ik glimlachte. Het was aan hem welke keus hij maakte. Ik kon me ook best voorstellen dat het moeilijk was voor hem, zo tussen zijn ex en mij als nieuwe vlam in.


J. was dankbaar voor de ruimte die ik hem bood. Temeer daar zijn ex dat niet deed. Zij was zo door en door jaloers, dat er lange en diepgaande gesprekken nodig waren om het wederzijds begrip op peil te horen. En ook daarvoor bood ik de ruimte, natuurlijk.


Wat u nu al ziet aankomen, overviel mij de dag dat het gebeurde. J. kwam vertellen dat zijn ex en hij weer samen verder gingen, mede dankzij de gesprekken die ze hadden kunnen voeren. Zij had dat ook zo enorm op prijs gesteld.


Bij het afscheid aan de voordeur draaide J. even zijn rug naar me toe. In een flits zag ik zijn weerloze nek en ook, hoe daarin mijn denkbeeldige mes verdween, en hoe J. dan zou neervallen, dood. Ik hem niet, zij hem ook niet. De intensiteit van het verlangen verbaasde me. Jaloers, dus toch.


Free counter and web stats

Template by w3layouts.com